Centrum Operacji Morskich - Dowództwo Komponentu Morskiego
Aktualności
ORP Gen. T. Kościuszko w stałym zespole okrętów NATO
29.06.2016
29 czerwca fregata rakietowa ORP Gen. T. Kościuszko opuściła port wojenny w Gdyni i udała się w rejon Morza Śródziemnego. Wraz z komponentem lotniczym (śmigłowiec SH-2G) na początku lipca dołączy do Stałego Zespołu Okrętów NATO Grupa 2 (SNMG 2).

Polscy marynarze i lotnicy morscy wrócą do kraju we wrześniu.

W środę, 29 czerwca, o godz. 11:00, w Porcie Wojennym w Gdyni, w asyście Orkiestry Reprezentacyjnej MW, odbyła się uroczystość pożegnania załogi fregaty rakietowej ORP „Gen. T. Kościuszko” pod dowództwem kmdr. por. Macieja Matuszewskiego, która przez najbliższe dwa miesiące będzie realizowała zadania pod flagą Sojuszu Północnoatlantyckiego. W ceremonii udział wzięli między innymi Zastępca Szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego Jarosław Brysiewicz, Dowódca Generalny Rodzajów Sił Zbrojnych gen. broni Mirosław Różański, Inspektor Marynarki Wojennej kontradmirał Mirosław Mordel, Zastępca Dowódcy COM-DKM kontradmirał Krzysztof Teryfter, jak również Dowódca 3. Flotylli Okrętów komandor Krzysztof Jaworski i Dowódca Brygady Lotnictwa MW kmdr pil. Tadeusz Drybczewski.

 

GALERIA



Załoga polskiego okrętu liczy ponad 200 marynarzy. W skład komponentu lotniczego wchodzi personel klucza śmigłowców pokładowych SH-2G, piloci oraz nawigatorzy a także personel techniczny zabezpieczający realizację operacji lotniczych na pokładzie okrętu oraz wykonywanie bieżących obsług technicznych śmigłowca.

Na początku lipca ORP Gen. T Kościuszko dołączy do Stałego Zespołu Okrętów NATO Grupa 2 - SNMG2 (Standing NATO Maritime Group 2), który obecnie operuje w rejonie akwenu Morza Śródziemnego. Jednym z jego głównych zadań jest przeciwdziałanie nielegalnemu przemytowi ludzi drogą morską. Obecnie w skład zespołu wchodzi siedem okrętów, głównie fregat, z Grecji, Niemiec, Turcji, USA i Wielkiej Brytanii. Jednostką flagową zespołu jest niemiecka fregata FGS Karlsruhe.

Fregata ORP „Gen. T. Kościuszko” to jednostka przeznaczona głównie do osłony transportu morskiego, monitoringu żeglugi, operacji wymuszania pokoju, działań stabilizacyjnych i bojowych. Posiada silne uzbrojenie przeciw okrętom podwodnym opierające się na systemach wykrywania i jednych z najnowocześniejszych na świecie torped typu MU-90. Dodatkowo okręt ten posiada system Prairie-Masker czyli maskowania („wyciszania”) zmniejszający prawdopodobieństwo wykrycia fregaty przez zanurzony okręt podwodny. Jego system obrony przeciwlotniczej opiera się na rakietach typu Standard SM-1. Operujące z pokładu fregaty śmigłowiec SH-2G znacznie poszerza możliwości w zakresie walki z okrętami podwodnymi, a także w patrolowaniu akwenów morskich, walce z piractwem, terroryzmem oraz nielegalnym przemytem. Okręt posiada także możliwości rażenia celów nawodnych i prowadzenia działań walki radioelektronicznej.

Zaokrętowany na pokładzie polskiej fregaty śmigłowiec SH-2G jest przeznaczony do prowadzenia rozpoznania, wykrywania i identyfikacji jednostek nawodnych, poszukiwania, śledzenia i niszczenia okrętów podwodnych a także działań poszukiwawczo–ratowniczych i logistycznych. Jego wyposażenie stanowi radar obserwacji obiektów nawodnych oraz systemy wykrywania okrętów podwodnych: wyrzucane pławy radiohydroakustyczne i detektor anomalii magnetycznych. Maszynę tą przystosowano także do prowadzenia ognia z pokładowej broni strzeleckiej oraz przenoszenia torpedy MU-90 Impact. Załogę SH-2G stanowi dwóch pilotów oraz nawigator-operator systemów poszukiwawczo-uderzeniowych.

Sojusz Północnoatlantycki utrzymuje w stałej rotacyjnej służbie cztery zespoły okrętów. Dwa z nich to zespoły fregat, dwa kolejne to zespoły sił przeciwminowych. Zadaniem tych wielonarodowych zespołów okrętów jest demonstrowanie solidarności członków sojuszu oraz realizacja jednego z najważniejszych zadań obronnych – zapewnienie bezpieczeństwa strategicznych morskich szlaków komunikacyjnych. W sytuacji kryzysowej państwa NATO nie mogą dopuścić do sparaliżowania transportu morskiego ponieważ to głównie tą drogą do zagrożonego kraju trafia pomoc humanitarna, surowce, paliwa oraz wsparcie bojowe. Zespoły okrętowe należą do najbardziej efektywnych elementów tzw. sił odpowiedzi - nie potrzebują budowy osobnej bazy logistycznej, przenoszą silne i zróżnicowane uzbrojenie, mogą prowadzić akcje embarga, kontroli żeglugi, osłony jednostek z dostawami humanitarnymi, ewakuować zagrożoną ludność. Mogą również stanowić bazę dla jednostek specjalnych czy piechoty morskiej wykonującej zadania w głębi lądu. Większość czasu zespoły te spędzają w morzu między innymi zgrywając współdziałanie wchodzących w ich skład okrętów oraz uczestnicząc w manewrach z marynarkami państw członkowskich i partnerskich NATO. W sytuacji kryzysowej niemal z marszu mogą być skierowane do realizacji zadań praktycznie w dowolnym rejonie globu.

Dla polskich marynarzy i lotników morskich to już kolejne, trzecie wejście do stałego zespołu fregat sojuszu. W 2006 i 2008 roku zdania w bliźniaczym Stałym Zespole Okrętów NATO Grupa 1 realizowała załoga ORP Gen. K. Pułaski. Marynarka Wojenna RP cyklicznie wydziela również siły do operującego głównie na Bałtyku, Morzu Północnym i Atlantyku Stałego Zespołu Sił Obrony Przeciwminowej Grupa 1 (SNMCMG1). Aż dwanaście razy w jego składzie operowały polskie niszczyciele min, dwukrotnie okrętem flagowym tego zespołu był ORP Kontradmirał X. Czernicki.



Ministerstwo Obrony Narodowej
Katalog stron wojskowych